Uitgelicht

In deze rubriek licht ik een maal per maand een ander werk toe.

September: "Karel alert"

Karel, mijn witte kater, betekent nogal veel voor me. Mensen die huisdieren houden herkennen dat wel. Voor mij geldt dat het eerste wat ik doe als ik opsta of thuiskom en het laatste wat ik doe voor ik naar bed ga, is contact maken met Karel. De rol van een huisdier wordt misschien wel in het algemeen onderschat. Niet alleen dient hij als gezelschap maar ook is hij behulpzaam bij het ontwikkelen van sociale vaardigheid, zorgzaamheid, aandacht en ter aanmoediging van zelfredzaamheid. Menig huisdier-houder zal zich twee maal achter de oren krabben alvorens de teugels aan een ander over te geven met betrekking tot de (langdurige) zorg van zijn/haar dier. Daarom ben je wellicht ook langer zelfstandig, de wil om het afhankelijk dier te verzorgen is daar debet aan.
Ik observeer hem overigens ook heel graag en daar ontstond dit werkje uit, het is niet groot maar wel ruimtelijk. De kat die ogenschijnlijk lui in het zand ligt maar toch met de oren gespitst naar voren, alert op wat er in de verte even bewoog, toont een pose die ik Karel vaak zie aannemen. Hoe beziet zo’n dier de wereld om hem heen? Hoe onderscheidt hij de eventuele prooi en kiest hij tussen wat interessant is om te bejagen (wat al dan niet als voedsel kan dienen) of besluit hij dat de prooi louter dient ‘ter lering ende vermaak… ‘

Karel alert | 30 x 20 cm | 2021


Evenals mijn andere collages op afspraak te bezichtigen in mijn
atelier

Augustus: "Twisting our world"

Het is heet in Nederland, het is heet in de wereld. Te heet, smeltende ijskappen, opwarmende zeeën (en zeedieren) enzovoort, iedereen weet het, een groeiende groep ‘gelooft’ het niet of denkt wellicht..; het zal mijn tijd wel duren.. Twisting our world is een kleine collage maar significant. Het beeld van de verdwenen vloer, de bodem er onder uit.. weg Aarde, weg vertrouwen, weg ‘het weten’ .. en nu denk ik juist na over dat ‘niet geloven’ . Dat is misschien nog wel belangrijker, want wat niet ‘is’ daar wordt geen actie op ondernomen. Door wat volgens steeds meer mensen ‘niet is’ ontstaan groepen; antivaxers, complotdenkers en protesterende boeren. Stikstofcrisis../ pandemie/ overstromingen, bosbranden etcetera ? Hoezo..

Anderzijds, is niet de basis van spiritualiteit acceptatie van wat er is? Acceptatie is overigens niet hetzelfde als ‘laissez faire’ .. Je hóeft uiteraard niet te geloven wat er gedicteerd wordt. Wees ‘eigen-wijs’. Maar de pandemie en andere crisissen zijn niet voor niets ontstaan. We zijn voornamelijk bezig met symptoombestrijding en niemand schijnt te weten waar het evenwicht dient te liggen en wie verantwoordelijk gesteld dient te worden. …Wij allemaal… maar wel naar rato.

Twisting our world | 20 – 15 cm | 2021

Evenals mijn andere collages op afspraak te bezichtigen in mijn
atelier

Juli: "Lost"

Lost; verloren, verdwaald, de weg kwijt….., ook zag ik ‘pathless’ staan bij synoniemen, wat ik een zeer aansprekende term vond.
Het werk gaat, zoals meer van mijn werken, over de ‘vluchtelingen’ en het drama daaromheen. Ik kan en wil me gewoon niet voorstellen dat er ook maar iemand in zijn diepste wezen een ander zoveel ellende toe kan wensen tenzij je misschien een psychische stoornis hebt, maar dan ben je zelf vermoedelijk ‘lost’ en mag ook daar weer empathie voor zijn.
Wat je ziet is een soort tempel maar tevens een open ruimte omringd door water en schuilen is eigenlijk onmogelijk. Een hand reikt en men wil oversteken en elkaar tegemoet komen..

Je habitat verlaten is voor sommigen evenwel een vrije keuze en vanuit dat perspectief gezien is het dan ook geen verlies maar een ontdekkingsreis. De luxe van die keuze hebben de vluchtelingen waarover dit werk gaat niet en zij zijn niet alleen ‘lost’ in fysieke zin maar ook totaal verloren wanneer zij aankomen in een voor hen vreemde leefwereld met andere gedragsregels en ook een sociaal onbekende omgeving. Mag er compassie zijn, kunnen wij ons inleven en willen we dat oprecht of proberen we dat te voelen omdat dat van ons verwacht wordt? Of.. zijn wij allen een klein beetje ‘lost’ als het om tolerantie gaat en is het vooral vanuit angst dat we ons afzetten.. omdat de onbekende cultuur ondanks de globalisering toch voor ons ook nog vaak ‘pathless’ voelt.

Lost | 30 x 40 cm | 2020


Evenals mijn andere collages op afspraak te bezichtigen in mijn
atelier

Juni: "Op de boerderij"

Op de boerderij (eigenlijk een begrip uit mijn jeugd) is altijd van alles te doen. Er is drukte waar rust van uitstraalt. Rust vanwege de regelmaat, de herhalingen, het dienende, de vanzelfsprekendheid, de zelfredzaamheid, het bevlogene, het leven met de natuur. Tegenwoordig woon ik tegenover de boerderij. Het is een beleving, de zon gaat onder, een kalfje kijkt nieuwsgierig op… De kat fixeert een muis en de Mondriaan-boom filtert het licht.

Idyllisch? Ja, geïdealiseerd?Ja, en in Nederland is er nooit meer voldoende ruimte. Rechts op de achtergrond de oprukkende industrie met zijn vervuilende schoorstenen en grote gebouwen. Maar ook de mega-stal vervuilt, de bio-industrie vervuilt.

De mens wil beheersen, controleren en uitdijen. Men wil “moeten – kunnen – mogen – willen” en “hebben”. Mea Culpa.

Het ontbreekt ons aan voldoende verantwoordelijkheidsgevoel. Er is, zelfs nu, maar weinig respect voor de natuur.. Echter, wij kunnen niet zonder de natuur, laten we ons dat realiseren en laten we ons aanpassen en bewust zijn van ons vermogen daartoe. We “hoeven – mogen – willen” misschien wel helemaal niet zo vaak te vliegen, ver te reizen, op een cruise schip te varen, iets uit verre landen over te laten komen, het nieuwste en het duurste te bezitten, elke dag overal naar toe te rijden met onze auto’s, te consumeren, te barbecuen, de CV of open haard aan te steken, de nieuwste telefoon te hebben …want de natuur kan namelijk wél zonder ons.

Op de boerderij | 50 – 30 cm | 2021

Evenals mijn andere collages op afspraak te bezichtigen in mijn
atelier

Mei: "Waterreflectie"

Een hele tijd heb ik in de polder gewoond en genoot altijd van de prachtige luchten die zo heel anders leken dan in de stad. De weidsheid en rust en ruimte van het landschap doen me altijd weer goed. Dichtbij was de Maas, en de rivier heeft altijd een grote aantrekkingskracht op mij uitgeoefend.

Vroeger gingen we vaak logeren bij mijn oom in Maastricht die had een bekende rederij met rondvaartboten. We voeren vaak mee en sliepen er ook regelmatig op de pontons, geweldig was dat daar. Ik denk dat daar de kiem is gelegd voor de liefde voor het water, speciaal rivieren..Elk landshap heeft zijn eigen sfeer en kleur, bossen zo anders dan weilanden en rivier zo anders dan zee. Deze Mei-maand ga ik weer landelijker wonen, dicht bij een stroom en met uitzicht op een hoeve en weiland. Ik zie er heel erg naar uit.

Het is een leuke uitdaging om met snippers de reflectie in het water te maken. Ook de sfeer in de lucht vind ik bepalend voor hoe je het landschap ervaart. Waterreflectie is zo’n plek waar ik wel wil wonen.

Waterreflectie | 20 x 30 cm | 2020


Evenals mijn andere collages op afspraak te bezichtigen in mijn
atelier

April: "De horizon van morgen"

Het was een merkwaardige ontdekking en heel verdrietig ook dat ik zoekend naar de keuze voor deze rubriek stuitte op een werk uit 2014 dat nu wel heel erg actueel is. De collage die ik destijds maakte naar aanleiding van een oorlog  tussen Rusland en Oekraïne. Nu opnieuw een angstwekkend feit en dreiging voor ons allemaal. Wat mij ook bevreemdt is dat de mensheid kennelijk maar weinig leert van voorgaande escalaties en conflicten. Dat men nog steeds niet in staat is in deze tijd van ontwikkeling en beschaving de vrede te bewaren. Daarom zal er ondanks veel moed, doorzettingskracht, liefde en begrip nog veel verandering nodig zijn wil deze ‘horizon van morgen’ nooit meer actueel worden.

‘De horizon van morgen’ is gemaakt als collage van gesneden bedrukt karton op een eigen foto. Bij mijn recent werk zijn ook enkele collages over de huidige situatie te zien (WAR en Strategic)

Uit Wikipedia 2014; De oorlog in het oosten van Oekraïne is een gewapend conflict in het Donetsbekken (de Donbass) in het oosten van Oekraïne tussen separatistische groeperingen die door het Russische leger worden gesteund en het Oekraïense leger. Het conflict ontstond in het voorjaar van 2014, nadat de Oekraïense president Viktor Janoekovytsj in februari was afgezet na pro-westerse betogingen en Rusland de Krim bezette. Dit leidde vervolgens tot protesten in de oostelijke en zuidelijke delen van Oekraïne. In de Oost-Oekraïense oblasten Donetsk en Loehansk escaleerden de protesten in een gewapend conflict, nadat rebellen vanaf 6 april 2014 diverse regeringsgebouwen bezetten en de Oekraïense regering in reactie daarop het leger inzette.

De horizon van morgen | A4 | 2014

Evenals mijn andere collages op afspraak te bezichtigen in mijn
atelier

Maart: "The Bridge"

Zolang als ik mij kan herinneren ben ik al gefascineerd door
bruggen. Een overspanning, dat heeft iets geheimzinnigs, niet
alleen is er het ‘van punt A naar punt B’ kunnen, maar er bevindt
zich ook nog iets onder. Vaak iets wat ook groots en
ondoorgrondelijk is; water, een kloof… in elk geval diepte. En de
architectonische variatie en uitvoering is op zich vaak
wonderbaarlijk mooi. Ik geniet meestal als ik een brug nader en
kijk ook altijd nog even achterom. Verdwijnpunten, overgangen,
verbindingen. Noodzaak.

Ik dacht bij het maken van deze ‘Brug’ vooral aan de watersnood in
Limburg Juli 2021. We zijn niet langer de baas.. we zijn steeds
meer en vaker overgeleverd aan de onvoorstelbare en
onvoorspelbare natuurkracht als we niet anders met de aarde
omgaan.

 

The Bridge | 20 x 30 cm | 2021


Evenals mijn andere collages op afspraak te bezichtigen in mijn
atelier

Scroll up